Ballade van de volkskundige 

Verbeten met zijn volk verbonden 
-volkskundige en folklorist- 
heeft hij de... goede weg gevonden 
temidden veel steriel getwist. 

En rustig, tussen zee en heide 
rijdt hij de Vlaamse Gouwen af, 
gaat er zijn volksgeloof belijden, 
grasduint er tussen wieg en graf. 

Met Nieuwjaar koopt hij peperkoeken 
waarop de suiker kunstig krult, 
de vrienden die hij gaat bezoeken, 
zien blij hun zoetste droom vervuld. 

Met Lichtmis eet hij pannekoeken, 
met Assewoensdag pruimenvlaai. 
Met Pasen gaat hij eiers zoeken 
bij klokgelui en haangekraai. 

Het hele jaar weet hij doorvlochten 
met volksgebruik, fel gekleurd. 
Steeds weer maakt hij de vreemdste tochten 
naar waar te lande wat gebeurt ! 

In mei helpt hij de meiboom planten 
en danst er in het groenste gras. 
Geen folkloristisch lanterfanten 
komt bij zijn speurtochten te pas ! 

Naar koele kerken en kapellen 
trekt hij devoot op bedevaart 
en knielt bij kaarsen, niet te tellen, 
voor ‘t wonderbeeld er trots bewaard. 

Bij zomer, tussen hopperanken, 
maakt hij de hopduvel van kant 
en drinkt de krachtigste der dranken, 
het Duvelbier dat heerlijk brandt ! 

Luid zingend op een gele wagen 
rijdt hij doorheen een hoevepoort 
nadat het veld een oogst wou dragen 
zoals men het nog zelden hoort. 

En vreugdig wordt een vat ontstoken 
waarbij het schuim in d'oren spuit 
tot hij, omringd door hespenknoken, 
een spookverhaal angstwekkend kruidt. 

En komt de herfst vol grauwe dagen 
rijdt hij een jaarmark tegemoet, 
hoort er de boeren eeuwig klagen 
al stellen ze het blakend-goed ! 

Het hele jaar door rijdt hij pinter 
met zijn Tweepaardjes Vlaanderen af, 
want ook de witbesneeuwde winter 
betekent vast voor hem geen graf ! 

Rond Sinter Klaas en Sinte-Maarten 
volgt hij van zeer nabij hun rit, 
zit in een herberg wat te kaarten 
of drinkt een druppel met de smid. 

Jaar in jaar uit vult hij zijn dagen 
en heeft zich nooit van dag vergist ! 
Wie zo zijn wijsheid uit kan dragen 
is stellig méér dan folklorist !... 

Een wijsgeer is hij, hoogverheven, 
een man die vreedzaam openbloeit, 
een die volwaardig weet te leven 
vermetel met zijn volk vergroeid !


Bert PELEMAN


Bert PELEMAN is meer volks nabij in zijn ruwe, krachtige en levenslustige landliederen met vaak sterk folkloristische inslag. Twintig eeuwen Vlaanderen. Kunst en Wetenschap. Deel 10-Heideland-Orbis, Hasselt 1973, 137.